Κορίτσι μου, τα like σου...

Εσυ τα like σου, τα δίνεις σε φουστάνια, σουφρωμένα χείλια και ψεύτικα χαμογέλα.

Εγώ τα δίνω σε ταξιδιώτες και ποιητές.

Εσυ δεν έχεις ενσυναίσθηση, έχεις ματαιοδοξία.

Εγώ τη ματαιοδοξία την πολεμάω με την παιδικότητα και τους τρελούς του χωριού.

Θεωρείς την κατάθεση ψυχής αδυναμία.

Δεν έχεις καταλάβει πόσο υπέροχο είναι να ξοδεύεσαι άσκοπα μόνο και μόνο για να βλέπεις ανθρώπους σαν και εσένα να ικανοποιούν τα κανιβαλιστικά τους ένστικτα.

Νόμιζεις ότι είναι αδυναμία να κλαίει ένας άνδρας.

Την ίδια στιγμή ζεις το δικό σου ψέμα το οποίο σκεπάζεις με την επίφαση μιας ψευτο-ηδονικής συμπεριφοράς.

Χαμογελάς κρυφά,

Εγώ γελάω δυνατά και ανοιχτά ,

Ήθελες να κάνεις όσα δεν πρόλαβες να κάνεις,

Τώρα νιώθεις το κενό...

Μπορείς να κάνεις like σε αυτό το κενό...

Πες μου καλή μου, πόσα like πολιτικής ορθότητας έχεις μαζέψει?

Άραγε θα δώσεις ένα like σε αυτή την κατάθεση ψυχής που σε αφορά..?

Έλα κάντο, και το βράδυ θα πας μπουζούκια...να τα σπάσεις.

Έλα κάντο, σκέψου ότι είσαι στο MoMa και σου έχουν μιλήσει για εκείνον τον υπέροχο τύπο που κάνει κατάθεση ψυχής.

Είδες τώρα είναι πιο εύκολα...

Σαν και εσένα...

Δεν έχεις κανένα μυστήριο.

Δυστυχώς.

Ένα εντελώς επιφανειακό μήνυμα-2015

Εσύ θα φύγεις νύχτα,
όπως και άλλοι πριν από εσένα.

Η καταστροφή που έφερες θα μείνει εδώ να μας θυμίζει τα λάθη μας.

Σου τα έλεγα χρόνια τώρα, αλλά ήσουν απασχολημένος ζώντας με μύθους και βολικά ψέματα.

Γιατί άλλωστε να ξεβολευτείς.

Ζήσε τη μέρα, το αύριο δεν έχει σημασία.
Έχει ο Θεός.

Ποιος Θεός καλέ μου?

Σε ποιον Θεό πιστεύεις?

Εσύ δεν βλέπεις εχθρούς παντού?
Εσύ δεν κατηγόρησες το παιδί σου για αποκλίνουσα συμπεριφορά?
Εσύ δεν φοβάσαι την αλλαγή και λειτουργείς αμυντικά στην πρόοδο ?
Εσύ δεν έκανες τον μαλάκα για μια καλή θεσούλα στο Δημόσιο?
Εσύ δεν δίδαξες τα παιδιά σου να κάνουν τους μαλάκες για να είναι βολεμένοι?
Εσύ δεν μιλούσες για πίστη και ειλικρίνεια ενώ την ίδια ώρα εξαπατούσες τους συντρόφους σου?
Εσύ δεν δήλωσες ψευδή στοιχεία για μια απευθείας ανάθεση έργου?

Είσαι υποκριτής, τεμπέλης, φυγόπονος και σκατόψυχος.

Αυτή είναι η αλήθεια.

Το καλό είναι ότι σε καταλάβαμε.
Το κακό ότι σε έχουμε συνηθίσει.

Κάποιες φορές σε βλέπουμε ως αντανάκλαση στον καθρέφτη μας.

Ας σπάσουμε τον καθρέφτη...
Μετά μπορούμε να ασχοληθούμε ξανά με τα υψηλά νοήματα.

Καληνύχτα.

                                                 Leonidas Kourgiantakis

Πέταγμα ή Πέρασμα..

Ξύπνησα πάλι με εκείνη τη διάθεση που σε κάνει να θες να γράψεις.

Η διαδρομή προς το γραφείο δίνει μια καλή αφορμή για ανάλαφρες σκέψεις.

Η κάθοδος δίπλα από το Καλλιμάρμαρο και η άνοδος της Ηρώδου Αττικού μοιάζουν με πίνακες ζωγραφικής.

Ένα γκρουπ από τουρίστες απροσδιόριστης εθνικότητας αποθανατίζει στιγμές αθηναϊκής ομορφιάς.

Με τη σκέψη αυτή η καθημερινότητα ομορφαίνει. Γίνεσαι θεατής.

"Εκεί που είσαι ήμουν και εδώ που είμαι θα 'ρθεις", μου έλεγαν οι παλιότεροι.


Με τις σκέψεις αυτές ένα περιστέρι πετάχτηκε μπροστά μου,
ξέφυγα για λίγο από τον ποιητικό οίστρο.

Το πέρασμα στην ελευθερία είναι επώδυνο.

Η καθημερινότητα θα μας υπενθυμίζει τον πόνο.

Τα περιστέρια θα μας κάνουν να κοιτάμε το πέταγμα.

Μπορούμε να ελπίζουμε ότι το πέταγμα αυτό κάποια στιγμή θα γίνει πέρασμα.
Έστω και αν χρειαστεί το τσουνάμι να το ονομάσουμε Έξοδος...

greek public sector surrealism

Είδα τους φίλους μας

Τους είδα τους φίλους μας,

Πάνω στο ριμαγμένο σπίτι /μας/ έχουν στήσει γιορτή,

Χρόνια και χρόνια, καλοκαίρια και καλοκαίρια ήταν δίπλα μας,

Είχαμε μοιραστεί τις ίδιες ακρογιαλιές,

Πίναμε κρασί από το ίδιο ποτήρι,

Ο αέρας από το λιμάνι των Χανίων δρόσιζε τα πρόσωπά μας,

Νέοι και γέροι, κάθε λογής ανθρώποι και φυλές,

Οι συζητήσεις μας ποτέ δεν είχαν ίχνος κακίας,

Και εμείς τους είχαμε ανοίξει το σπίτι μας,

Του δώσαμε απλόχερα νερό, φαγητό και ένα δωμάτιο με όμορφη θέα,

Δεν σκεφτήκαμε ποτέ να ζητήσουμε κάτι ως ανταπόδοση της φιλοξενίας,

Αυτό θα ήταν αντίθετο με τις αρχές μας,

Είχαμε φτιάξει όμορφα στολίδια να τους δώσουμε για να θυμούνται τις ημέρες που περάσαμε μαζί,

Στο πανυγήρι τους προσκαλέσαμε για να τους γνωρίσουν όλοι στο χωριό,

Μερικοί καθίσανε και συζητήσαν μαζί τους για παλιά χρόνια, ταξίδια και άλλες εποχές,

Ένας γέροντας τους έδωσε ως αναμνηστικό ένα μπαστούνι φτιαγμένο από ξύλο τριανταφυλιάς,

Είχαμε καθίσει στο ίδιο τραπεζί και εκεί μοιραστήκαμε όλα τα μυστικά μας, ακόμα και τα κουτσομπουλιά μας,

Τους διηγηθήκαμε ιστορίες λαμπρές και άλλες όχι τόσο κολακευτικές για τον τόπο μας,

Δεν κρύψαμε την οργή και το θυμό μας για εκείνους τους συγγενείς μας οι οποίοι είχαν καταχραστεί τη θέση τους,

Ύστερα από πολλά πανυγήρια και πολλά ποτήρια κρασί τα ήξεραν όλα για εμάς , μας είχαν μάθει,

Εμείς τους τα είχαμε πει όλα, όλα

Για το νόθο παιδί της κας Όλγας,

Για την περίεργη συμπεριφορά του Ιερέα,

Για τον Δημάρχο που διόρισε τα παιδιά του «από το παράθυρο»,

Για τις αμαρτίες των κοριτσιών του κυρ Πέτρου,

Για τις μυστικές επισκέψεις του Νομάρχη στο σπίτι της χήρας,

Για την κυρία Κατερίνα που έκλεβε νερό από τα αμπέλια των Κομνηνών για να ποτίζει τα δικά της,

Τους είχαμε αφηγηθεί κάθε μυστικό , κάθε μικρό ή μεγάλο ελλάτωμα του τόπου,

Για εμάς ήταν μια λύτρωση, μια επιβεβαίωση της ματαιότητας που περιέχει η ζωή,

Μία νίκη στον άχαρο θάνατο,

Για αυτούς ήταν αποδοχή της μειονεξίας μας,

Ο τόπος μας έχει γνωρίσει θανάτους, τραγωδίες και φτώχεια,

Ποτέ όμως δεν έγινε εγωιστής, ούτε ο τόπος , ούτε οι άνθρωποι,

Ψωροπερήφανοι κάποιες φορές μιλούσαμε για τα κατορθώματα των προγόνων μας.

Οι φίλοι μας άκουγαν, τόσα χρόνια, τόσα καλοκαίρια, μας είχαν μάθει πια,

Είχαν συνηθίσει ακόμα και το κρασί που τους προσφέραμε,

Ήξεραν όλα τα μυστικά μας, τα ελλατώματα των συγχωριανών μας,

Γνώριζαν ότι ένα από αυτά (τα ελλατώματα) είναι  και αυτή η ψωροπερηφάνια,

Τους βλέπω τους φίλους μας, σε λίγο θα ξυπνήσουν και θα στήσουν πάλι τη γιορτή,

Θα προσκαλέσουν στο χωριό τους καινούργιους φίλους τους με τους οποίους έχουν μοιραστεί τα μυστικά μας,

Το χωριό θα γεμίσει ξανά από φίλους, παλαιούς και νέους,

Εμείς θα είμαστε στα αμπέλια όπως τότε, χορεύοντας και τραγουδώντας,

Οι φίλοι μας θα είναι στα σπίτια, στην πλατεία και θα απολαμβάνουν το κρασι, τον ήλιο και τη θάλασσα,

Θα στήσουν και πανυγήρι στο οποίο όμως δεν θα μας καλέσουν από τακτ,

Τους βλέπω τους φίλους μας με χαρά ανοιγοκλείνουν το στόμα τους, με μανία τρώνε το κρέας, γελάνε δυνατά για να ακουστεί το γέλιο τους μακρυά , όσο πιο μακρυά γίνεται,

Εμείς στα αμπέλια έχουμε στήσει άλλη γιορτή,

Οι φίλοι μας θα ανησυχήσουν.

Ekona + Echos-My favorite films (2015...so far)